4/11/20

මගෙ නම දේවානී


අවන්ත ආටිගලගේ කාටුන් එක කවියෙන්
බඩ මහත                                             කපන කොට 
මුදලාලි                                                 පෙරටු කොට 
සට කපට                                                හැකර කට 
මගේ කරේ                                              පොරෝ මිට

අනේ හරි අහිංසක                  සුදු පාට ඇමති සද
පුසුබ ඇති පිපි මලක           ඩෝසරේ මැද්දෙ හිද
කඩොලාන පිරි වලක        අප්පිරිය ජොහොර ගද
ගෙම්බකුගේ මිහිරි බක      සද්දෙටම හඩන ලද

ඩෝසර් කබල ගෙන මා දෙසටම               පැමිණී
ඔල මොළ නොමැති නරිවාදන්                    ඇසුණි
හිටි තැන හිදිමි නොහැරෙමි          නොසෙල්වෙමී
යට කර ගියත් මගෙ නම                           දේවානී 

















2020, පෙබරවාරි 13 දින මවිසින් මුහුණු පොතේ පලකළ කවි පෙළක්.  




මිසිනෝනා ආච්චී




අට පාස් වෙන්න පෙර, ළමා විය නිම                     උණා
තවම මම තරුණයි, තරුණ විය දිගු                     උණා
හැඩකාර කෙල්ල මම, කොල්ලො හෙම        හිනහුනා
ඒකාලෙ හෙමි හෙමින්, ගෙදරටම දිය                   උණා

ඔය ඉන්න ගොඩක් අය, මගෙ අතේ දැඩි          උණේ
මුහුණ අත පය හෙමත්, මම තමයි හැඩ         කළේ
දරු සෙනෙහෙ හැර යමක්, මගෙ හදේ  නොතිබුණේ
උබල හැදු මිත්තනිය, නැතිද දැන්          පෙනෙන්නේ

කරුණාව මිස යමක් නෑ දෙවියො                   මවලා
මා නිසා කිසි දිනක නෑ යමකු                           අඩලා
මැරෙන තුරු මගෙ හදේ දරු සෙනෙහෙ          පිරිලා
තුරුලු වී එක වරක් විදගන්න                         නුබලා

2020, පෙබරවාරි 9 දින මවිසින් මුහුණු පොතේ පලකළ කවි පෙළක්.  

2/23/20

නම මොකද්ද

මිසී : නම මොකද්ද...?

මිසී සීයාව අමතන්නේ තරමක් උස් හඩකිණි. බැලූ බැල්මටම එහි යම් අකාරුණික බවක් ගැබ්වී තිබුණද සීයා පෙරළා පිළිතුරු දුන් ඇල් මැරුණු ස්වාභාවය දුටු විට කිසිවකුට එය සාදාරණීකරණය කරගත හැක.

මිසී : සීයා...
සීයා : හ්ම්ම්...
මිසී : නම මොකද්ද...

සීයා : සිරිදාස
මිසී : වයස...?

සීයා : ආ.....
මිසී : වයස කීයද....?

සීයා : අසූ දෙකයි...

සීයාටත් නොදැනීම දෙක ගිළුනේය.

මිසී : අසූ.....?
සීයා : ආ....

මිසී : වයස කීයද...?
සීයා : අසූ දෙකායි...

මිසී යාන්තමින් වයස අසාගත්තේය. ටිකට් එක පිරික්සමින් සීයා ලඟ  මද වේලාවක් ගත කළ ඇය නැවත යන්න ගියේය. මොහොතකට පසු නැවත පැමිණි ඈ සීයාගේ සේලයින් බෝතලය මාරු කළාය. ඇය ඊළඟ ඇඳේ  රෑ එළිවන තුරු බෙහෙත් පෙත්තක් ඉල්ලූ රත්නප්‍රිය ළගට ගියාය. 

රත්නප්‍රිය : අනේ මිසී බෙහෙත් පෙත්තක් දෙන්න මිසී...

මිසී එන විටම රත්නප්‍රිය මන්තරය ජප කළේය. 

මිසී : නම මොකද්ද ?
රත්නප්‍රිය : අයියෝ රත්නප්‍රිය මිසී...

මිසී : වයස?
රත්නප්‍රිය : පනස් දෙකයි.

රත්නප්‍රියගේ ජප කෙරිල්ල ඉවර වූ හැඩකි. මිසී ටිකට් එක පිරික්සුවේ රත්නප්‍රියට සේලයින් දිව යුතුද බැලීමටය. රත්නප්‍රිය නිහඩ වූ නිසාදෝ මිසී හඩ අවදි කළාය.

මිසී : පෙත්තක් දැම්මා නේද රෑ..
රත්නප්‍රිය : අනේ මිසී තව එකක් දාන්න මිසී. ඉවසන්න බෑ.
මිසී : ඉන්නකො දැන් ඩොක්ටර් බලයි. ඊට පස්සෙ අහල දාමු හොදේ...

මිසී වේදනාවේ අරුමය දන්නා හැඩකි. රත්නප්‍රිය මිසීගේ යෝජනාවට යටහත්ව එකගවිය.

මිසී අනෙක් ඇද වෙත ගියේ රත්නප්‍රියට සේලයින් නියම කර නොමැති නිසාය. මේ අතර ඊසීජී ගන්න නෝනා සහ ඇටන්ඩන්ට් නෝනා පැමිණ සිරිදාස සීයාගෙන් නම හා වයස අසා ඊසීජී සටහන ලබාගත්තෝය. සීයාගේ ඊසීජී එක ලබාගත් සැනින් 

"වීරකෝන් කව්ද... ?"

කියා ඇටන්ඩන්ට් නෝනා කෑ ගැසුවාය. වාට්ටුවේ අනේක් කෙළවර "ඒ පහ" ඇදේ සිටි වීරකෝන් ඇටන්ඩන්ට් නෝනාගේ අවධානය දිනාගත්තේ මහත් පරිශ්‍රමයක් දැරීමෙන් අනතුරුවය. එතැනට මැශිමත් ඇටැන්ඩනුත් කැටුව ගිය ඊසීජී නෝනා වීරකෝන්ගේ නමත් වයසත් ඇසීමට අමතක නොකළාය. 

හදිසියේ ෆිට් එක හැදුනු නිසා ඊයේ මහ රෑ ගෙනත් නැවතූ රවින්ද්‍ර මේ සියල්ල දෙස බාලා සිටියේ මහත් උපහාසයෙනි. රෝහලේ නතර කරගත්තද මේ වන විටත් රවින්ද්‍රගේ ඈළි මෑළි ගතිය පහව ගොස් තිබුණි. රෝහල් වල අකටයුතු කම් ගැන රවින්ද්‍ර ෆේස්බුක් පිටු පුරවා තිබුණි. රෝහල් කාර්‍ය්ය මණ්ඩල වල රෙදි ගැලවෙන තරමට රවින්ද්‍ර ඔවුන් විවේචනය කර ඇත. මේ කිසිවක් නොකළ ගානට ඔහු පසු වූයේ ඔහුව පුද්ගලිකව දන්නා කිසිවෙක් වාට්ටුවේ නොමැතැයි කියන අනුමානය පිටය.

සිරිදාස සීයාගේ නම සහ වයස මීළගට විමසුවේ වාට්ටුවේ දොස්‍තර මහතා විසිනි. සිරිදාස හා  රත්නප්‍රිය පසු කර වීරකෝන් දක්වාම දොස්තර මහතා නම සහ වයස අසමින් රෝගීන් පිරික්සණු රවින්ද්‍ර බලා සිටියේය. මේ වන විටත් මිසී නෝනා රවින්ද්‍රගේ සේලයින් එක මාරු කර තිබුණි. මාරු කරමින් මිසී නෝනා රවින්ද්‍රට කීවේ 

"ඔයාට දෙන්නෙ සෝඩියම් ක්ලෝරයිඩ්"

යනුවෙනි. වතුර සහ මුත්‍රා මනින ලෙසටද මිසී නෝනාගෙන් උපදෙස් ලැබුණි. මේ සදහා ෆාමසියෙන් මිනුම් කෝප්පයක් සහ මුත්‍රා පෝච්චියක් ගෙන ඒමට කීම ගැන රවින්ද්‍ර පසුවූයේ නොසතුටෙනි. ෆාමසියෙ ඇම්බැසඩර් මෙයාද කොහෙද යනුවෙන් සිතෙන් සිතුවේය. 

දොස්තර මහතා එන තුරු පුන පුනා බලා සිටි රවින්ද්‍ර නමත් වයසත් කීමට උත්සුක වීය. ටිකට් කපනු ඇතැයි දැඩි විශ්වාසයකින් සිටි නමුදු දොස්තර මහතා 

"රවින්ද්‍ර ළග ඉන්න කවුරු හරි ගෙන්න ගන්න වෙයි" 

යනුවෙන් කීවේය. රවින්ද්‍ර නිසොල්මන් වූයේ ගහක් ගලක් වගේ හොදින් සිටින මට, ළග ඉන්න අයකු ගෙන්වා ගැනීමට කියන්නේ මන්ද යන කුකුස නිසාය. 

ඉන් පසු වාට්ටුවේ සිදුවූ දෑ පිළිබද ඔහු වැඩි අවධානයක් යොමු නොකර සිටියේය. උදෑසන පහයි හතළිස් පහ පමණ වන විට දොස්තර මහතා සියළු රෝගීන් පිරික්සා ඉවර කළේය. මද වේලාවකින් වාට්ටුව පිරී ඉතිරී ගියේ රෝගීන්ගේ නෑදෑ හිතවතුන්ගෙනි. රවින්ද්‍ර බැලීමට පැමිණි, තම පක්ශයේ සහෝදරයාට රවින්ද්‍ර කියා සිටියේ තමන්ගේ නම සහ වයස සදහන් කළ බෝඩ් කැබැල්ලක් ගෙන දවල්ට තමා බැලීමට එන ළෙසයි. 

කියූ පරිදිම සහෝදරයා දවල් බෝඩ් එකත්‍ රැගෙන ආවේය. සැමටම පෙනෙන ලෙස රවින්ද්‍ර බෝඩ් එක එල්ලුවේ උජාරුවෙනි. ඉන්පසු රෝගීන් පිරික්සන සියළුදෙනා මේ බෝඩ් එක දුටුවද කිසිවකුත් ඔහුගේ නම සහ වයස නොවිමසා සිටියේ නැත. මේ පිළිබද ඔහුට ඇති වූයේ දැඩි කෝපයකි. ඊට නොදැවනි කලකිරීමක්ද විය. මේ රටනම් හදන්න බෑ. යැයි ඔහු සිතුවේය. හවස තම පක්ශයේ සහෝදරයා එනතුරු මග බලා සිටියේ මේ පිළිබද ඇති උදහස පිට කිරීමටය. තමන් ලග නතරවීමට අයකු ඇත්දැයි රවින්ද්‍ර සහෝදරයාගෙන් විමසා සිටියේය. හෙට උදේවනවිට අයකු කැටුව එනවැයි පොරොන්දුව පිට සහෝදරයා පිටව ගියේය.  

තව දිනයක් එළබිණි. මිසී නෝනා සිරිදාස සීයාගෙන් පටන් ගත්තේය. රවින්ද්‍ර හොදටම නිදිය. මිසී නෝනා ඔහුගේ සෝඩියම් ක්ලෝරයිඩ් එක මාරු කර පැයකට මි.ලි. 80ක් ශරීරගතවන  ආකාරයට එය සකස් කළාය. රවින්ද්‍රව අවදිකර මිසී නෝනා නම සහ වයස විමසුවේය. රවින්ද්‍ර පිළිතුරු දුන් විට මිසී නෝනා බෝඩ් එක දෙස බැලුවාය. මිසී රවින්ද්‍රගේ වෙනසක් නිරීක්ෂණය කළ හැඩකි. වහා ඩොක්ටර් දෙස හැරී,     

"ඩොක්ටර්... මේ පේශන්ගෙ ඊයෙ රෑ ගත්තු රිපෝර්ට් එකේ සෝඩියම් 115 යි" 

යනුවෙන් දොස්තරට ඇසෙන ළෙස කීවාය. එසේ කියා ඇය ඊලග රෝගියාට මාරු විය. කෙමෙන් කෙමෙන් දොස්තර මහතා රවින්ද්‍රගේ ටිකට් එක පිරික්සන වාරය එළැබුණි. 

දොස්තර : හා දැන් කොහොමද?
රවින්ද්‍ර : හොදයි

පිළිතුරු දුන් හඩනම් ඔහුටවත් ඇසුනාදැයි සැක සහිතය. 

දොස්තර : මේ පේශන්ගෙ ළග ඉන්නේ කවුද මිසී
මිසී : ඩොක්ටර් එයා තනියම ඉන්නේ

දොස්තර රවින්ද්‍ර දෙසට හැරී තරමක් උස් හඩින්

දොස්තර : නම මොකද්ද...
රවින්ද්‍ර : ලෙවුකේ බණ්ඩාර

දොස්තර : වයස ?
රවින්ද්‍ර : විසි හයයි

දොස්තර : මේ කොහෙද ඉන්නේ...
රවින්ද්‍ර : පතිරාජ සහෝදරයගෙ ගෙදර

2/19/20

ඔයා ගොඩක් වෙනස් වෙලා

කම්බුල් පිරිලා
අතපය පාට වෙලා
කන්පෙති ලා දළු වගේ වෙලා
ඉස්සරත් එහෙමයි
ඒත් ඔයා ගොඩක් වෙනස්  වෙලා

කටහඩ සුමුදු වෙලා
හුස්මත් උණුසුම් වෙලා
සුවදත් මිහිරි වෙලා
ඉස්සරත් එහෙමයි
ඒත් ඔයා ගොඩක් වෙනස්  වෙලා

ඇවිදිනකොට හරිම සුන්දරයි
කතා කරනකොට හරිම මිහිරියි
බලනකොට හරිම කරුණාවයි
ඉස්සරත් එහෙමයි
ඒත් ඔයා ගොඩක් වෙනස්  වෙලා

අද අම්මිගේ උපන්දිනේ
දූ ඉක්මනට ලොකු වෙන්න
චුටි දූ ආවට පස්සේ
අම්මි ගොඩක් හැඩ වෙලා 

5/13/19

ඌවපරණගම ඛේදවාචකය

ඌවපරණගම යනු ලංකාවටම එළවලු නිෂ්පාදනය කරන ප්‍රදේශයකි. මෙම එළවලු වගා කරන ගොවීන්  මුළුමනින්ම පාහේ සිංහළුන්ය. නමුත් එම ගොවීන් තම නිෂ්පාදන අලවි කිරිමේදී කාලාංතරයක් තිස්සේ අසීමිත ලෙස අසාධාරණයට ලක් වෙමින් සිටී. මේ පිළිබද පුළුල් පැහැදිළි කිරීමක් මා සතු වුවද ඒ සියල්ල මුළුමනින් සදහන් නොකර උදාහරණයක් ඉදිරිපත් කරන්නම්. 

ඔබගේ ගැනුම් මිල:

ඔබ මෑත ඉතිහාසයේ ඕනෑම එළවළු වර්ගයක් මිලදී ගන්නා සාමාන්‍ය මිල 250g ක් රු. 40 යි (1Kg 1ක් රු 160 යි). නිවසට එළවලු මිලදී ගන්න බොහොමයක් මා සමඟ එකඟ වනු ඇත.

ගොවීන්ගේ විකුණුම් මිල:

ඔබගේ අනුමානය පරිදි, 250 ක් රු 40 ක් වන්නටනම්, ගොවීන් උපයන මුදල කීයක් වන්නට ඇත්ද ?

1Kg ක් රු 140 ක්
1Kg ක් රු 130 ක්
1Kg ක් රු 120 ක්
1Kg ක් රු 100 ක්
1Kg ක් රු 90 ක්
1Kg ක් රු 70 ක්
1Kg ක් රු 50 ක්.
නැත.

ගොවීන් තම ඔනෑම එළවළු වර්ගයක් රු 50 ට වඩා අධික මිලකට විකුනාගන්නේ ඉතා කලාතුරකිණි. අභාග්‍ය නම් ඔවුන් බොහෝ විට තම එළවලු රු 2, රු 5 වැනි කුණුම කුණු කොල්ලයටද විකිණීමයි. ඔබට මේ ඛේදවාචකය තේරුම් ගැනීමට එම උදාහරණය ප්‍රමාණවත් යැයි මම සිතමි.
ඌවපරණගම යනු ලංකාවේ එළවළු පරිභෝජනයෙන් ඉතා ඉහළ ප්‍රතිශතයක් සපුරාලන ප්‍රදේශයකි. මිනිසාගේ මූලික අවශ්‍යතාවක් වන ආහාර ද්‍රව්‍ය සපයන්නකු වුවත්, ශ්‍රී ලංකාවේ දරිද්‍රතා දර්ශක වල පහළින්ම මෙම ප්‍රදේශය පිහිටීම පුදුමයට කරුණකි. ඌවපරණගම පමණක් නොව, ලංකාව පුරා ගොවීන්ගේ අභාග්‍යසම්පන්න ඉරණම එයයි.


මා ඌවපරණගම ප්‍රදේශයේ ඉපිද, අදවනවිට මා හැදෑරූ අධ්‍යාපනයට සරිලන රැකියාවක් කරමින් කොලඹ ප්‍රදේශයේ වාසය කරයි. මා කුඩා කල ගොවිතැන් කිරීමට සහාය දී ඇත. මගේ දෙමාපියන්, නෑදෑයන්, ගංවාසීන් තවමත් ගොවිතැන් කරයි. මා අද වනවිට පාරිබෝගිකයකු ලෙස අහිංසක ගොවීන්ගේ නිෂ්පාදන කොළඹ සිට මිලදී ගනියි. මේ සම්පූරණ ඛේදවාචකයයේ ආරම්භක හා අවසාන පුරුක් දෙකම මා හොදින්ම දනී.

මෙය මා ජිවිතයට එක් කරගත් අභියෝගයකි. මෙම අහස පොලොව නොඋහුලන අසාධාරණය කෙලවරකින් පටන් ගෙන විසදාලීම. මෙය මා විසින් නොවිසිදුවද කිසිවකු විසින් හෝ විසදාලීම දැකීම පවා මට ඉමහත් සතුටට තුඩු දෙන කරුණකි. මෙයට ඇත්තේ ව්‍යාපාරික විසදුමකි. මා එම අබියෝගය ජය ගන්නා තෙක් කිසිවකුට එම අහිංසක මිනිසුන්ට සාධාරණයක් කිරීමට අවස්තාව ලබාදීමට මම මේ සටහන තබමි. 

3/20/19

බෙන්ස් ලොරිය

"නැගපිය"

"නැගපිය බල්ලෝ"

    උඩු දත් ඇන්දෙන් දණහිස හපමින්  හිටි ගැටයා ලොරියේ රෝදය මුල වකගැසීගෙන හති දමයි. දෙවන ගෝරණාඩුවෙන් පසු, මුහුණ නොවුස්සා, ඇස් පමණක් හරවා ඇහිබැමට යටින් උඩ බැලීය. තම හිස අසලටම පාත්වී ඇති නපුරාට, ඝණට වැඩී, දෙකොනෙන් ඉහලට කරකැවී ඇති, උඩු රැවුලකි. ගැටයා ඇසිල්ලකින් පෙරළා බිම බැලීමට මත්තෙන් තම උඩු ඇසිපිල්ලම් අග දිලිහෙන කඳුළු බිඳු දැකගත්තේය.

    මිට මොලාවාගත් දෙඅතින් දෙකම්බුල් වහගත්තේ, තත්පර කිහිපයක නිහැඩියාවෙන් පසු රැවුලා තම කම්බුල් පලන බව ඉවෙන් මෙන් හැගුණු හෙයිණි. තවදුරටත් බිම ඇණ නොයිද ගැටයා යකඩ රිම්  එකේ ඇතිල්ලෙමින් නැගී සිටියේය. රැවුලා තවමත් බිම හිදගෙන තමා දෙස පුපුරමින් බලාසිටී. පැණ යන්නට ඔනෑ තරම් ඉඩ ඇත.

    ලොරිය නවතා, පොල් වත්ත මැද්දෙන් පසුපස පන්නා, කුදලාගෙන අවුත් ලොරියේ එක් රෝදයක් පාමුළ මොහොතකට පෙර පතබෑවා පමණකි. නැවතත් පැන දිවයන්නට සිතීමත් මෝඩකමකි. ලොරියට නඟින ලෙස රැවුලා අණකළ කාරිය පිළිබදවද ගැටයාගේ හිතේ කොණක කුකුසකි. රැවුලා නැගීසිටීමට මත්තෙන් ගැටයා ලොරියේ පඩිය නැග්ගේය.

    පුපුරමින් සිටි රැවුලාගේ මුවගට මඳ සිනහවක් නැඟෙනු ගැටයා නොදුටුවේය. විමසිල්ලෙන් බලන්නකුට හැර රැවුලා මඳ සිනහවක් පෑම හඳුනාගැනීමට කෙසේවත් අනෙකෙකුට නොහැක්කේය.

    බෙන්ස් ලොරියේ ඉදිරි වීදුරුව මැඳින්, දෙකට බෙදා තිබුණි. රැවුලා නැඟීසිට වරක් දකුණු උරයට ඉහළින් පොල් වත්ත දෙස හැරී නැවත වම් උරය දෙසට හැරී රියදුරු අසුනට ගමන් අරඹනු ගැටයා වීදුරුවෙන් බලා හිඳී. බොනට් එකට ඉහලින් රැවුලාගේ මනාව වම් පසට පීරූ කොණ්ඩයේ සෑදී ඇති රැල්ල ගැටයා දුටුවේය. රැවුලා ලොරියට ගොඩවුණු ඇසිල්ලෙන්ම බරාස්, බරාස්, බරාස් ගා, මෙතෙක් වේලා ගැහෙමින් සිටි බෙන්ස් ලොරිය රේස් කළේය. තැතිගෙන සිටින්නකුට මේ රේස් කිරිල්ලනම් තිගැස්මට හේතුවක්මය.

බියට පත්ව සිටි ගැටයා දෙස නොලැබූ රැවුලා,

"යමං"

   යනුවෙන් බැරෑරුම්ව කියා, ලොරිය ඉදිරියට යන්නට ඉඩ හැරියේය. ඉන්පසුව එළබුණු විණාඩි කිහිපයේ ලොරි එන්ජිම හැර කිසිවක් මීක් ගෑවේ නැත. ගැටයා එක එල්ලේ වීදුරුවෙන් ඉදිරිය බලා සිටියද, රැවුලගේ හිසනම් විටෙක ඉදිරියද, තව විටෙක රියදුරු දොරෙන් එලියද, එසැනින්ම උස පොල් ගස් මුඳුනේ ඇති පොල් ගෙඩි දෙසද, ඉඳ හිට ගැටයා දෙසද කැරකුණි.   

"තෝ මොකද බල්ලො මං දැකළ දිව්වෙ"

    රැවුලා නිහැඬියාව බින්දේ ගැටයා නොසිතූ වෙලාවකය. එනමුත් ගැටයා මෙවර තිගැස්සුනේ නැත. උත්තතරයක් දීමටද උනන්දුවක් දැක්වූයේ නැත.  ගැටයා නිසොල්මනේ ඉදිරියම බලා සිටියේ, ඔහු අහක බැලුවහොත් ලොරිය දෙපසැති කාණුවකට රොක්වී යතැයි ඇති බියට යැයි, ඔහු දෙස බලන කිසිවකුට හිතේ. 

    රැවුලා ලොරිය පදවන ආකාරය පිළිවලය. දෙයතින්ම සුක්කානමේ ඉහලම කොටසින් අල්ලා සිටින ආකාරයට ඔහුගේ දෙයත්ම ඇත්තේ නිතරම දිග ඇරීගෙනය. වංගුවක් ගැනීමට වූ විටෙක, දෙයත්ම වංගුව දෙසට කරකවණුයේ කතක් කුරහං ගල අඹරවන ආකාරයටමය.පොල් වත්ත මැඳින් ඇති පාරේ වැඩිපුරම නැත්තේ වංගුය. ජියර් මාරු කරනුයේ කලාතුරකිණි.  එහෙයින් රැවුලාගේ වම් කකුල සැමවිටම පාහේ තබා සිටීමට කෙටි කොට කැබැල්ලක් ඔහු අසලින්ම ඇත.

    ගැටයාගේ  කොණ්ඩය බොකුටුය. දෙතුන් අවුරුද්දක් නොකැපුවා සේ කොණ්ඩය බූස්සේට වැවී ඇත්තේ කළු ගලක් සේය. හරහට ඉරි ඇති, බොර පැහැ සරමක් ඇඳ සිටියද, නිරාවර්ණය වූ උඩු කයකි. යකඩ රිම් එකේ ඇතිල්ලුනු ආකාරයට පිට සීරී ඇති බවනම් නොවනුමානය. මොහුනම ගෙදරින් දඹරව පැමිණියෙකැයි, ඉහනිකට පැහී ඇති රැවුලාට සිතීමටනම් අපහසු නැත. මෙවැන්නෙක් ලොරියේ දමාගෙන යාමට රැවුලාට ඇති උවමනාවනම් තවමත් කුකුසකි.

    ලොරිය සෙමෙන් ඉදිරියට ඇදෙයි. පොල් වත්ත මැදින් ඇති අඩි පාරකින් ඇවිද අවුත් බොරළු පාරට ගොඩවන කතුන් කීපයකි.  බාල වයසැති කෙටි සරම් කොට ඇඳි ළමුන් දෙදෙනකුද ඒ අතර වෙති. ඔවුන් අර එක් කතකගේ පොඩි එවුන් බව කීමට අපහසු නැත. ඈත සිටම ලොරිය එනු දැන නොසිටියා විය නොහැක. පොල් වත්ත දෙවනත් කරන බෙන්ස් එන්ජිමේ හඬ සැවොම හොදින් දනිති. ලොරිය ලං වත්ම කතුන් රියදුරාට යටහත් බවක් පෙන්වීය. පොඩිවුන් දෙදෙන පස්සා කසමින්, ඇඹරෙමින් සිටියද, ලොරිය ඔවුන් පසුකර ගිය විගස, ලොරිය පිටුපස දුවන්නට පටන් ගත්තෝය.

    ගැටයා ප්‍රථම වරට හිස හරවා බැලීය. කතුන් රැළ පසුවත්ම, ගැටය ඒ අතර සිටි රත් පැහැ පොත්තක් හිමි කතක් දෙස වැඩිපුර බලනු රැවුලා දුටුවේය. ගැටයා ඒ බවක් නොදන්නවා වුවද විගසින් ඇස් අහකට ගෙන පොඩිවුන් දෙස බලන්නට පටන් ගත්තේය. දොරෙන් එළියටද එබී උන් දෙස බලා නැවත හැරී වාඩිවීය.

    ඉදිරි වීදුරුවේ ඉහළින් "සාමෙල්" යනුවෙන් පිංතාරුකර ඇත. ඇතුළත සිට බළන කල එය කියවීම් අකුරු දන්නකුට අපහසු නොවේ. අනෙකේ "බුදු සරණයි" යනුවෙන් පිංතාරුකර ඇත.

"ඕකුං ඉස්සර මං එනකොට දුවනවා"

"තෝ වගේමයි"

    එය ඇසූ ගැටයාට, ඒ කතුණුත් වත්තේ පොල් හොරකන් කළ අයයැයි තේරුම් ගැනීමට අපහාසු නොවීය.

    ගෙදරින් පැනවුත් පසුගිය දින දෙක තුනේම හොරෙන් පොල්ගෙඩි බා, කෑ බව සාමෙල් දන්නේදැයි සිහියට එන විට ගැටයාට හීන්දාඩිය දාන්නට විය. වැඩි වෙලාවක් යන්නට මත්තෙන් සාමෙල් නැවත හඬ අවදි කළේය. 

"මේ මුලු ගමේම උං හොර පොල් කෑවත්, මට මේ වත්තෙ පොල් මදි නෑ බං"

"මං දැං ඕකුංගෙ පස්සෙ පන්නන්නෙ නෑ."

    ගැටයාට සාමෙල්ගේ ඒ වචන ටිකනම් සහනයක්ම විය. සෑම විටම සුදු කමිසයක් බැනියමක් රහිතව අඳින සාමෙල්, ඉරි සරමකට එය යට කර, බඩ මැඳින් පටියක් බඳී. ගමේ අනෙකුන්ගෙන් වෙනස් මොහු අහල ගං හතේම උන් දන්නේ සාමෙල් මුදලාලි යනුවෙනි. 

    දැං දැං ගැටයා දෙපස බලමින් යාමට පටන්ගෙනය. ඉඳ හිට සාමෙල් මුදලාලි දෙසද බලයි. වැඩි වෙලාවක් ඔහු දෙස බලා නොහිදිනුයේ, සාමෙල් මුදලාලි පෙරළා තමා දෙස නොබැලුවද, තාමා ඔහු දෙස බලනා බැවු සාමෙල් මුදලාලි දන්නා බව ගැටයාට හැඟුනු නිසාය. තාමා ලොරියේ දමාගත් කාරණය මුදලාලිගෙන් ඇසීමට සිත දුන්නද, එය වචන කිරීමට දිව ඉඩ  දුන්නේ නැත.

"තෝ කැමති කළු ගෑණුන්ටද ? රතු එවුන්ටද ?"

    තවමත් හඬ අවදි නොකළ ගැටයා, මෙයද උත්තර දිව යුතු ප්‍රශ්නයකැයි නොසිතුවේය. නමුත් ගැටයා මුල් වරට මඳ සිනා පා බිම බලාගත්තේය.


"කවරෙ හාරනේක නවත්තපිය බල්ලො"

    සාමෙල් මුදලාලිට නැවත කේන්ති ගිය සෙයකි. එසැනින් පුටු කවරය හාරමින් හිටි ගැටයාගේ දඹරගිල්ල එළියට ගත්තේය. සාමෙල් මුදලාලි එය කියූ විගස එළියේ ඇති පොල් ගෙඩි විපරම් කළ ආකාරයට, එය එතරම් දුර දිග යන කේන්තියක් නොවන බව හැඟුනි. 

    ලොරිය ගමනාන්තයකට එළඹුනු සෙයකි. කෙළින්ම දිවෙන බොරළු පාර කෙරවළ වලව්වක හැඩ හුරුකම් ඇති ගෙයක් පොඩිවට පෙනේ. වලව්වට මත්තෙන්, පොල් වත්ත මැද්දෙන් ගලා බසින දොල පාරක්, බොරළු පාරද හරහා යයි. පාරේ මට්ටමට ඉහළින් ඇති පාලමක් ඒ හරහා යන්නට දමා ඇත. පාලම ලං වත්ම ලොරියේ වේගය මදක් වැඩි වූයේ, තරමක කංඩිය නැගීමටය. කංඩිය නැගි විගස සාමෙල් මුදලාලිගේ කකුල් දෙකම එකවර පහලට තද කරණු ගැටයා දුටුවේය. එසැනින්ම මුදලාලිගේ එක අතක් ජියර් පොල්ලට ගිය අතර, ජියරය ක්ෂණයෙන් මාරු කරණු ගැටයා බලා සිටියේය. මෙතරම් වෙලා "බර බර බර බර" ගාමින් සිටි එන්ජිම එක වර නැවතුනු ගානට නිශ්ශබ්ද වී, මුදලාලිගේ වම් කකුල නැවත උඩට එත්ම බරාස් ගා හඬ අවදි කරේය. නොදැනීම පාලම මුදුනට බෙන්ස් ලොරිය සැපත්වී ඇත. තත්පර කීපයකින් සිදුවූ මේ සිදුවීම බලාසිටි ගැටයාට මුල් වරට බෙන්ස් ලොරිය පැදවීමට ආසාවක් ඒම අරුමයක් නොවේ.

    ලොරිය නිශ්ශබ්ද වූ මොහොතේ ලොරියේ පිටුපස දාමා තිබූ පොල් ගෙඩි කීපයක්, පිටුපසටම රොක්වී යනු ඇසුනි. එවා එකවර විත් "ඩොග්" ගා ලොරියේ ඉදිරි අසුන පිටුපස බිත්තියේ වදින විට ගැටයා නැවත පියවි සිහියට පැමිණියේය.

වලව්වෙන් එළියට පනින් ගැටිස්සියන් දෙදෙනෙකි. පාලම උඩදී නැඟූ "බරාස්" ශබ්දය හොඳින් දන්නා සෙයකි. ගැටයාගේ වයසට දෙදෙනාම ආසන්න වශයෙන් සමාන විය හැක. සාමෙල් මුදලාලිගේ දෙදූවරුන් වන මොවුන්ගෙන් එකකු කළුය. අනෙක් ගැටිස්සීනම් රතුය. වලව්වේ මිදුලට ආ බෙන්ස් ලොරිය මිදුලේ කොණකැති දෙල් ගහ අසල නතර විය.

"තෝ මෙහෙ නැවතියං. බොගෙ නම මොකද්ද ?"

"බංඩ"

    ඒ බංඩාගේ පළමු වචනයයි. එන්ජිම නැවතූ සාමෙල් මුදලාලි ලොරියෙන් බැස්සේ පිටුපසටය.

"තෝ අද ඉදං ඇඩ්ඩිං"

    එසේ කී සාමෙල් මුදලාලි ලොරියෙන් ඉවතට හැරී තමා දෙසට උඩ පනිමින් එන දෙදූවරු දෙස බාලා, එසැනින් ආපසු හැරී,

"ඇඩ්ඩිං, මට මාම කියපිය"

    කීවේය.


9/8/14

මොකද බොල කිතුලේ














අවාරෙට කිතුලේ                            ගිය
අන්දරේ විමසන                            ලෙද
මොකද බොල කිතුලේ                      හිඳ
මගේ හැලියේ රා                         හොඳද ?

හැලියෙ රා ටික                           පල්ලා
මුසාවක් නෑ                              තෙපලා
කිතුලේ මං                               නැඟලා
බීවෙ නෑ රා ටික                        පෙරාලා

මගේ නාඹර                ගොනා
ගන් ගොඩැල්ලේ          දුවනා
කවුරුත් දන්න              එතනා
ගම හැම තැනම            බඳිනා

ගමේ තණ ටික              බුදලා
බුදි විගසටම                දිරවලා
ගාලෙන් පැනල             දුවලා
දබරෙන් කෝලම්           කළා

මෙහි තණ නොමැත              ඇත්තේ
හොයන්නට විගස                  ගත්තේ
එපිට ගම්                                පැත්තේ
නැතිද තණ හෙම දෙවැට     පැත්තේ 

අවට නැත කඳු                           වැටියක්
උස පොල් ගස් එහෙම                හිටියත්
නගින්නට හැකි                           විදිහක්
හොයන්නට හෙම නොහැක     විදිහක් 

ගමරාළගේ                  කිතුලේ
වරපට බැඳල                විපුලේ
මක්කටැයි ඇවටිලි        කළේ
හනික මං                    කිතුලේ

ගං හත අටක්                       එහා
බැලිය හැකිනොවැ            මනා
නිල්ලක තණ                ලියලනා
විගස යමි මම ගොනා      හඬනා

සමිද මම නුඹේ ගුණ ගය ගයා                   හිනහුනා සෙනේබර නුඹෙ නුවන් මා දිහා              යොමු උණා ඔබේ රුව ද...